Tarih 7 Haziran 2017, o devir Irak Kürdistan Bölgesel Yönetimi Başkanı Mesud Barzani başkanlığında yapılan toplantıda, Kürtler için “tarihi” nitelikte karar alınıyor.
Bu karara nazaran, 25 Eylül 2017’de Kürt bölgesinin Irak’tan ayrılıp “Bağımsız Kürdistan” kurulup, kurulmaması için halk referandumu yapılacak.
Soru tek:
“Kürdistan Bölgesi ve bölge yönetimi dışındaki Kürt yerleşimlerinin bağımsız bir devlet olmasını istiyor musunuz?”
Referandum kararı Ankara’da, Tahran’da ve Irak merkezi idare merkezi Bağdat’ta reaksiyonla karşılandı.
Referandumdan bir hafta evvel 18 Eylül 2017’te Türk Silahlı Kuvvetleri, Barzani idaresinin kararına Habur Hudut Kapısı yakınlarında yaptığı büyük bir tatbikatla karşılık verdi.
Buna karşın referandum yapıldı ve Kuzey Irak’ta yaşayan Kürtlerin yüzde 93’ünün bağımsız Kürt devleti kurulması için “Evet” oyu kullandığı açıklandı.
Referandum günü İran topçusu hudut bölgesinde Kuzey Irak dağlarını vururken, referandumdan bir gün sonra 26 Eylül 2017’de bu sefer TSK ve merkezi Bağdat idaresine bağlı Irak Ordusu yeniden Habur’da müşterek tatbikat yaptı. Irak Ordusu daha sonra ortak tatbikatlarını İran’la da sürdürdü.
Tabii ki, referandumu ne Türkiye, ne İran, ne de Bağdat idaresi tanıdı. Referandumun kapsadığı Kerkük ve Sincar üzere bölgelerde Irak Ordusu hakim oldu.
Ama Barzani’ye asıl darbe ABD’den geldi.
Washington, “Referandumun meşruiyeti yok. ABD, birleşik, federal, demokratik ve müreffeh bir Irak’ı destekler” açıklaması yaptı.
Peki o tarihte ABD’de lider kimdi?
Donald Trump…
Bingoooo…
Bağımsızlık hayali suya düşen Barzani, 2017’de Irak Kürdistan Bölgesel İdaresi Başkanlığı’nı bırakmak zorunda kaldı.
Barzani’nin Batı dünyasına karşı en büyük kozu, Kuzey Irak’ın petrol rezervinin yaklaşık 50 milyar varil, varsayım edilen doğalgaz ölçüsünün da 3.2 trilyon metreküp olmasıydı.
ABD’ye güvenip Suriye’nin kuzeyinde bağımsızlık hayali kuran SDG’nin, uzun müddet çöktüğü toprakların petrol rezervi 2.5 milyar varil, doğalgaz rezervi de yaklaşık 250 milyar metreküp.
Yani ABD’nin bağımsızlığına dayanak vermediği Kuzey Irak’ın rezervlerinin yanında çerez bile değil.
Bir düşünseydin Mazlum Abdi, çökmeye çalıştığın petrol ve doğalgazdan katbekat daha fazlasına sahip Barzani’ye bağımsızlığı vermemişler, sana verecekler o denli mi?
Bu topraklarda yaşayan etnik kökeni ne olursa olsun her birey şu gerçeği asla unutmamalı. Emperyal güçler, her vakit oyuncakları için hiç değişmeyen taktiklerini vakti geldiğinde devreye sokarlar:
“Kullanma mühleti bittikten sonra bye-bye.”
Onun için ısrarla yazıp durduk, 2024 Ekim’inde Meclis açılışında Devlet Bahçeli’nin DEM sıralarına el uzatmasıyla başlayan sürecin Cumhur İttifakı ile DEM ortasında evvelden kurgulanmış bir senaryo olduğunu.
Onun için dedik ki, Cumhur’un kaygısı DEM’in dayanağıyla Erdoğan’ı tekrar cumhurbaşkanı adayı yapmak, DEM’in kederi de Öcalan’a özgürlük sonrasında bağımsız Kürdistan hesapları diye.
Onun için sorduk, “Bu ülke ve insanlarının asıl muhtaçlığı demokrasi. Halkın iradesine darbe yapılıp seçilmişler içeri atılırken, AİHM kararlarına karşın Selahattin Demirtaş, Figen Yüksedağ, Osman Kavala ve yüzlerce insan mahpusta tutulurken, başta Ekrem İmamoğlu olmak üzere CHP’li siyasetçilere karşı şeytanın bile aklına gelmeyecek sistemler devreye sokulurken, cezaevlerinde mevte mahkum edilirlerken, beraatlerine karşın yerlerine kayyum atanmış belediye liderleri misyonlarına iade edilmezken, nasıl olacak bu tahlil süreci?” diye.
Demokrasi için, temel insan hakları ve özgürlükler için, adalet için, hak ve hukuk için, eşit gelir dağılımı için, bir ortada huzur ve refah içinde kardeşçe yaşamak için uğraş etmek yerine, geçmişten ders çıkarmayıp hala neden “ABD ve iş birlikçilerinin çöp tenekesine basket olmak, yedekte tutulmaya razı olmak” tercih edilir, anlamak mümkün değil.
