Mattia Ahmet Minguzzi ve Atlas Çağlayan’ın akabinde 17 yaşındaki Mustafa Demir de sokak ortasında katledildi. Türkiye’de önlenemeyen ve tırmanan şiddet sarmalı, toplumsal güvenliğin ve kontrol düzeneklerinin geldiği kritik noktayı bir defa daha gözler önüne serdi.
OTOBÜS DURAĞINDA BIÇAKLI PUSU
Gaziantep
“KARINCAYI BİLE İNCİTMEZDİ ONA NASIL KIYDILAR”
Evladını kaybeden anne Nazan Demir, yaşadığı dehşeti ve sonrasındaki ihmalkarlığı anlattı. Sabah gazetesinde yer alan habere nazaran dört çocuğundan en küçüğünün Mustafa olduğunu belirten Demir, “Karıncayı bile incitmezdi, ona nasıl kıydılar bilmiyorum. 1 yıldır Hatay’da ağabeyinin yanında kalıyordu, bizi görmeye gelmişti. Bir daha dönüşünün olmayacağını nereden bilecekti?” dedi.
“KARŞI TARAFIN AİLESİ TOZ OLUP ORTADAN KAYBOLDU”
Oğlunun kalbinden bıçaklandığını tabir eden acılı anne, saldırganların ailelerinin tavrına da dikkat çekerek şu tabirleri kullandı:
“Bir anne olarak o kadar canım yanıyor ki, bu acının tanımı yok. Günlerdir yaşadığım kabusu düşünüp kahroluyorum, güya hala bir yerlerden Mustafa’m çıkıp gelecek üzere hissediyorum. Caniler oğlumu gözlerini kırpmadan öldürdüler, kalbine saplamışlar bıçağı; ben bakmaya kıyamıyordum. Karşı tarafın ailesi toz olup ortadan kayboldu; hiçbir pişmanlık, arama yok. Bunlar çocuk değil cani, en üst düzeyden cezalandırılmalarını istiyorum. Benim canım yandı öbür annelerin yanmasın.”
UZMANLARDAN SİSTEMİK ÇÖKÜŞ UYARISI
Art arda gelen çocuk cinayetlerini kıymetlendiren Uzman Klinik Psikolog Özgenur Taşkın, bu olayların münferit birer “ergen kavgası” olarak görülemeyeceğinin altını çizdi. Taşkın, yaşananları “toplumsal bir güvenlik ve ruh sıhhati krizi” olarak tanımladı.
“Bir çocuk kaybedildiğinde sırf bir hayat gitmez. Bir konutun geleceği biter. Bu toplumun alarmıdır ve bu alarm duyulmak zorunda” diyen Taşkın, şiddetin olağanlaştığı bir iklime işaret etti:
“Son vakitlerde arka arda gelen akran cinayetleri, aslında tek tek ‘olay’ değil; toplum olarak içinde bulundumuz iklimin sonucudur. Bir çocuğun bir diğer çocuğu öldürmesi, rastgele bir ülkede esasen travmatiktir. Fakat bu tıp hadiselerin sıklığının artması artık bize şunu söylüyor: Bu, ergen hengamesi değil, toplumsal güvenlik ve ruh sıhhati krizidir. Biz sırf ‘ergenlik dönemi’ diyerek açıklama yaparsak, asıl sorumluluktan kaçarız. Ergenlik her ülkede var ancak her ülkede çocuklar bu ölçekte öldürülmüyor.”
ÇÖZÜM İÇİN 5 ACİL MADDE
Toplumda “güç kültürü” ve kontrolsüz toplumsal medyanın şiddeti körüklediğini belirten uzmanlar, problemin “acil” koduyla ele alınması gerektiğini belirterek şu tahlil tekliflerini sıraladı:
Okullarda ruhsal takviye: Her okulda kâfi sayıda ruhsal danışman ve psikolog bulunmalı; risk taraması ve şiddet profili takibi yapılmalı.
Silahlanmaya karşı kontrol: Kesici alet taşıma konusunda “sıfır tolerans” uygulanmalı. Çocuğun bıçak taşıması bir güvenlik sorunu olarak kabul edilmeli.
Aile sistemi: Yalnızca çocuk değil, aile sistemi de sürece zarurî olarak dahil edilmeli ve değerlendirilmeli.
Zorbalıkla uğraş: “Çocuklar ortasında olur” denilerek geçiştirilen zorbalığa, şiddetin birinci basamağı olduğu şuuruyla müdahale edilmeli.
Ulusal aksiyon planı: İspata dayalı, kapsamlı bir ulusal aksiyon planı acilen hayata geçirilmeli.
