Son yıllarda yakıt fiyatlarının istikrarlı lakin yüksek düzeylerde seyretmesiyle birlikte, New York merkezli küçük bir Amerikan şirketi, Güneş ve havayı akaryakıta dönüştüren bir aygıt geliştirerek kıymetli bir meseleye tahlil sağladı.
Aircela üç etaplı bir süreç izleyerek çalışır. Birinci olarak, karbondioksiti direkt havadan yakalar, akabinde su buharını da hapseder ve elektroliz yoluyla suyu hidrojen ve oksijene ayırır. Oksijen özgür bırakılırken, geriye hidrokarbonların yapı taşları olan hidrojen ve karbondioksit kalır.
Aircela
Karışım daha sonra bilimsel yayınlarda belgelendiği üzere, karbondioksitin metanole direkt hidrojenasyonu olarak bilinen bir sürece tabi tutulur. Bu, yerleşik bir süreçtir ve Aircela’nın entegre bir akaryakıt pompası aracılığıyla kullanıcıya dağıtmadan evvel gerçekleştirdiği son adımdır.
Ancak Aircela, bu sürecin kimi sınırlamaları nedeniyle herkese fiyatsız akaryakıt vaat etmiyor; en değerlisi günde yalnızca 3,7 litre akaryakıt üretmesi. Ayrıyeten, maliyet de dikkate alınması gereken kıymetli bir faktör; bu makinenin (resmi dokümanları olmasa da) 12.000 ila 17.000 euro ortasında bir maliyete sahip olacağı iddia ediliyor.
Sürdürülebilir gücün Aircela’yı pratik ve uygun maliyetli hale getirmenin anahtarı olduğu göz önüne alındığında, bu aygıtın bol güneş ışığı alan bölgelerde uygun çalışacağı kestirim ediliyor. Bununla birlikte, aygıtın potansiyeli tek başına etkileyici olmasa da, büyük ölçekli projelerde verimliliği dikkat cazip sonuçlar verebilir.
