Önce kısaca anlatmaya çalışayım. MHP lideri Bahçeli Terörsüz Türkiye sürecini başlattı. Bahçeli ‘Öcalan PKK’yı lağvetsin umut hakkından yararlansın’ dedi.
Öcalan davete uydu, PKK kendini lağvetti. Sembolikte olsa silahlar yakılmaya başlandı. TBMM de bütün partilerin iştirakiyle yol haritası için kurul kuruldu.
Fakat…
Komisyon kuruldu ancak hiçbir şey yapmadı. Onu dinledi bunu dinledi. Çalışıyormuş üzere yapıp vakit geçirdi. İki aydır rapor yazılamadı.
Kısaca altı ayda bir arpa uzunluğu yol ilerlenmedi.
Resmen açıklanmasa bile aslında süreç donduruldu. Aslında süreç askıya alındı…
Neden?
Suriye’deki SDG’nin varlığı nedeniyle. Ankara da Şam da oradaki silahlı yapının yeni Suriye ordusuna entegrasyonunu istiyor. Ankara da Kandil de İmralı da bu sıkıntı çözülmeden adım atmak istemedi. Gerçi, SDG ile Şam anlaşmıştı muahedesine fakat uygulanmadı.
SDG ayak sürttü… İşi yokuşa sürdü…
SDG yöneticileri ABD dayanaklı özerk yapıyı sürdüreceklerini düşünüyordu. IŞİD militanlarını mahpusta tutmaları yeni oluşumlarla gayret etmeleri karşılığında ABD’nin kendilerini terk etmeyeceğine inanıyorlardı.
ABD terk etti… Washington’dan; ‘Şam’la anlaştık, artık SDG’ye ihtiyacımız yok. Ahmet eş Şara’yla çalışacağız’ açıklaması gelince işler değişti…
Suriye’de kartlar yine karıldı. Şam ordusu ile SDG ortasında çatışma başladı. SDG hakim olduğu toprakların yüzde 60’ını bir haftada kaybetti. Sonunda masa yine kuruldu. Kesin ve kalıcı mutabakat sağlandı.
Kürtlerin anayasal vatandaşlık çerçevesinde teminata alınacağı, Kürtçenin Arapçayla birlikte resmi lisan sayılacağı, okullarda okutulacağı, kültürel yapılarının korunacağı üzere birçok hak esasen Şara’nın Cumhurbaşkanlığı bildirisiyle verilmişti…
İşin askeri yahut silahlı kısmına gelirsek. Heseke ve Kamışlı’nın güvenliği Şam’a devredilecek. SDG üç tugay ile (bir tugay 3 ila 7 bin) Şam ordusunun Heseke’ ye yerleştireceği tümenine katılacak. Halep’teki tümene ise Kobani tugayı dahil edilecek…
Entegrasyon bu türlü başlayacak.
Ankara SDG tugayları konusunda kapsamlı bir açıklama yapmadı. Fakat görünen o ki sadece SDG değil Şam da geri adım atmış oldu. Şam da taviz verdi.
Sorun çözülmüş üzere duruyor. Terörsüz Türkiye’nin de önü açıldı. Süreç buzdolabından indirilecektir herhalde. Meclis raporu ivedilikle çıkar herhalde. Atılacak adımların listesi yapılır herhalde.
Biraz daha bekleyelim, gelişmeleri görelim, Suriye’de taşlar tam manasıyla yerine otursun denirse süreç uzun müddet askıda kalabilir. Bu türlü bir tehlike var.
Provokasyona açık yer oluşmamalı…
Şunu da belirtmeden edemeyeceğim. Suriye’de son bir ayda yaşananlara şöyle bir bakarsak medyamız güzel imtihan vermedi. Şam ordusu ilerledikçe SDG için kazınıp atıldılar başlıkları atıldı. SDG terör örgütü ilan edildi. Bırakın SDG’yi o bölgede yaşayan bütün Kürtlere teröristmiş üzere anıldı. SDG yalnızca PKK’lılardan oluşuyormuş muamelesi yapıldı. O hava yaratıldı.
Zehirli lisan, nefret söylemi vakit zaman faal oldu. Bu da Türk vatandaşı Kürtlerde kırgınlıklara, duygusal kopuşlara neden oldu. Terörsüz Türkiye süreci yolunda giderse (inşallah gider) Irak’tan gelen PKK’lılara başka Suriye’den gelen PKK’lılara başka muamele mi yapılacak?
Bazıları yeterli PKK’lı kimileri berbat PKK’lı mı olacak?
Ayrım kabahat işleyenlerle işlemeyip yalnızca örgüt üyesi olanlar ortasında olmalı. Aslında Bahçeli’nin birinci günden itibaren söylediği bu…
Goygoyculuk yapan, kökleri kazındı diye başlıklar atan medyaya sorum şu:
SDG denen yapı dört tugayla Suriye ordusuna katılacak. Biz o tugayları terörist tugaylar mı ilan edeceğiz? Suriye ordusundaki içindeki teröristler muamelesi mi yapacağız?
Medyanın lisanı ne olacak?
