İktidar enflasyonla tesirli bir uğraş siyaseti izlemiyor.
Bu nedenle hayat her geçen gün daha da kıymetli hale geliyor.
Enflasyonu durdurmayı başarsa bile fiyatların genel seviyesinin yüksekliği nedeniyle geçim probleminin çözülmesi mümkün değil.
İktidar enflasyonla çabadan yalnızca fiyatları düşük tutmayı anlıyor.
Halkın düşük fiyat nedeniyle talebini kısacağını bunun da enflasyonu aşağı çekeceğini hesaplıyor.
Oysa enflasyonun nedeni halkın geniş kısmının hayatta kalabilecek seviyedeki talebi değil.
En kıymetli neden kamu harcamaları.
İktidar fiyatları düşük tutacağına önemli halde kamu harcamalarını düşürse enflasyonla gayrette tesirli olur.
Ancak bu türlü bir siyaset izlemiyor.
Vatandaş düşük fiyatla mutfak masrafı, barınma masraflarını karşılamaya çalışıyor.
Geliri buna bile yetmiyor. Farkı borçlanarak, kredi kartlarına yüklenerek geçinmeye çalışıyor.
Belki bu imkanlar bile elinden alınacak, en azından daraltılacak.
Bankaların kredi kartlarını limitleini düşürmek için çalışma yaptığı haberleri geliyor.
İktidarın, aralık ayında düşük ocak ayında yüksek enflasyon açıklaması da ekonomistler tarafından fiyatlara yüksek artış yapmamak için izlenen siyaset olarak değerlendirildi.
Eski Hazine Müsteşarı ekonomist Dr. Mahfi Eğilmez bu durumu şöyle açıladı:
“…her yılın aralık ayındaki aylık enflasyona nazaran çok daha yüksek bir ocak ayı enflasyonu çıkmış bulunuyor. Son iki yılda bu fark 5 misline kadar yükselmiş. Bir ayda ne olmuş olabilir ki fiyatlar bu kadar artmış olsun? Olan şey yılın son iki ayında ve bilhassa de son ayında bütün artırımlar, artışlar biriktirilip bir sonraki yılın ocak ayına devrediliyor ve o nedenle Aralık ayı düşük, ocak ayı çok yüksek çıkıyor. Bunun nedeni yıllık enflasyonun son aylarda yükselmesini ve fiyat artışlarını üst tarafta etkilemesini önlemek.”
Bu da iktidarın enflasyonla değil fiyatlarla gayret ettiğini gösteriyor.
Düşük ücretlilerin yalnızca besin enflasyonuyla bile başa çıkması mümkün değil.
Türkiye Ziraat Odaları Birliği’nin (TZOB) yaptığı fiyat araştırması bu gerçeği açık biçimde ortaya koyuyor:
Kuzu etinin kilosu bin 71 lira, tereyağının kilosu 921 lira, zeytinyağının kilosu 346 lira, tavuk etinin kilosu 113 lira, kabağın kilosu 108 lira, pirincin kilosu 88 lira.
Ekonomistlerin “mutfaktaki yangın” dedikleri bu tablo.
Bir taban fiyatlı yahut düşük fiyatlı emeklinin et alması, tereyağı alması mümkün değil.
Bu nedenle sokak söyleşilerine katılan birçok emekli eti lakin kurban bayramında yiyebildiklerini söylüyor.
İktidarın öncelikli vazifesi mutfaktaki yangını söndürmek olmalı.
Ücret artışlarını da enflasyonun üzerinde gerçekleştirmeli ki geniş halk kitleleri taban düzede bile olsa geçinebilsinler.
Türkiye’nin elbette birçok sorunu var lakin vatandaş için hayat pahalılığı en büyük sorun.
Türkiye’de artık bir orta sınıftan bile kelam etmek çok güç.
İşçi, memur, emekli süratle fakirleşiyor.
