Özgür Yıldız, Antakya Yeşilevler Caddesi’ndeki konutu kiralarken, mesken sahibi Selim Arslan’a “Burası zelzele bölgesi. Konutunuz sağlam mı?” diye sordu.
“Sağlam olmasa ben oturur muyum” diye karşılık verdi Arslan.
Bu kelam üzerine Yıldız Ailesi, 2021 yılında birinci kattaki daireye girdiler. Yerleştikten sonra binanın 1997’deki zelzelede hasar aldığını öğrendiler.
Arslan, bu sefer “Hasar aldı. Fakat şu an etraftaki binalardan daha sağlam” dedi.
6 Şubatta Arslan’ın oturduğu daire, birinci katın üzerine çöktü.
Yıldız’ın iki oğlu hayatını kaybetti, eşi ise sakat kaldı. Yan dairede oturan dört kişilik aile can verdi.
Arslan, geçen ay biten yargılamada, taksirle mevte ve yaralanmaya neden olmaktan 2 yıl 11 ay 25 gün mahpus cezasına çarptırıldı.
Baba Özgür, anne Vahide, çocuklar Atlas (büyük olan) ve Buyruk (küçük)İki katta üç aile
Yeşilevler Caddesi’ndeki bu apartman yer üzerine iki kattan oluşuyordu. Yerde dükkan, birinci ve ikinci katta konutlar vardı.
Birinci kattaki birinci meskende, o tarihte ekmek fabrikası işleten Özgür Yıldız’ın ailesi oturuyordu.
Yıldız’ın eşi Vahide öğretmendi.
Oğulları Atlas 14, Buyruk 11 yaşındaydı.
Yandaki dairede ise personel Kenan Oktar ve eşi Belgin oturuyordu. Oğulları Enver 4, Mahmut ise 2 yaşındaydı.
İkinci kattaki tek dairede konut sahibi Selim Arslan, eşi ve çocukları ikamet ediyordu.
6 Şubat’ta Arslanlar yara almadan kurtulurken Oktarların hepsi ve Yıldızlardan iki çocuk enkaz altında can verdi.
Kaçakmış
Depremden sonra binanın yapı ruhsatının olmadığı tespit edildi. Olmadığı üzere, bina hakkında belediyeye yazılı müracaatta dahi bulunulmamıştı. Bina kaçaktı.
Tapu kayıtlarında yerdi.
Herhangi bir yapı kayıt dokümanı yoktu.
Yıkılan evProjesi bile yok
Karadeniz Teknik Üniversitesi İnşaat Mühendisliği Kısmınca hazırlanan uzman raporuna nazaran bina imal yılı 1993’tü.
Projesiz olarak inşa edilmişti.
Proje müellifi ve teknik uygulama sorumlusu yoktu.
Mimari, statik, elektrik ve tesisat projesi ile statik hesap raporu ve taban etüt raporu hakeza!
Raporda, “Binanın mevcut taşıyıcı sistem elemanlarında donatı
detaylandırmaları istikametinden yetersiz olduğu, projesiz ve mühendislik hizmeti almadan inşa edilmesinin yıkılmasında büyük etken olduğu” saptandı.
‘Belediye bağış aldı, yer gösterdi’
Binanın sahibi Selim Arslan ve kardeşi Remzi ile müteahhitleri Süleyman Köse’ye Hatay 4. Ağır Ceza Mahkemesi’nde dava açıldı.
Selim Arslan, sözünde, 32 yıl Suudi Arabistan’da yaşadığını, Türkiye’ye ortada bir gelip gittiğini anlattı. 1993’te bina yaptırmak için Küçükdalyan Belde Belediyesi’ne başvurduğunu kaydeden Arslan, şöyle dedi:
“Başkan Vahip Kıyı ile görüştüm. Bağış istediler. Makbuz alıp almadığımı hatırlamıyorum. Bağışı ödedikten sonra binanın yerini gösterdiler, buraya yapabileceğimi söylediler. Taban artı iki kat müsaade almıştım. Belediye temel için kepçe göndermişti. Temel bu halde kazıldı. Almış olduğum müsaadeye ait yazılı evrak olup olmadığını bilmiyorum, elimde yoktur.”
Arslan, projeyi Kazım Köse’ye çizdirdiğini söyledi. Müteahhitlik işini Köse’nin amcasının oğlu Süleyman Köse’ye verdiğini kaydetti.
Suudi Arabistan’a döndüğü için inşaatı kardeşi Remzi’nin takip ettiğini anlattı. “En uygun gereçlerle yapılmasını istedim. Gerecin kalitesiz olduğunu düşünmüyorum” dedi Arslan.
Arslan, 1995’te bina bittikten sonra belediyeye gittiğini, tapuyu verince emlak vergisi aldıklarını ileri sürdü. “Başka bir evraka gereksinim olup olmadığını düşünmedim” dedi.
“Ben binanın kaçak olduğunu bilmiyordum. Ruhsatlı olduğunu iddia ediyordum. Zelzeleden sonra binanın ruhsatının olmadığını öğrendim” dedi.
Herkes yalanladı
Süleyman Köse, müteahhitlik savını reddetti.
“Ben kalıp işi yaparım, onu da en fazla 1-2 kat yaparım, 3 katlı yaptığımı hatırlamıyorum. Kalıpçılık dışında iş bilmem. Bu binanın üretimini hiç hatırlamıyorum” dedi.
Tanık olarak dinlenen mimar Kazım Köse, “Binanın müteahhitliğini ben yapmadım” diye konuştu.
O periyodun Küçükdalyan Belde Belediye Başkanı Vahap Sahil da Arslan’ı yalanladı.
“Selim’e bina yapması için yer göstermedim. Ruhsatı olmadan bina yapılması için yer gösterme yapılmaz” dedi.
İyi hal indirimi
Hatay 4. Ağır Ceza Mahkemesi’nde görülen dava 19 Aralık’ta bitti.
Selim Arslan, hatalı bulundu.
Gerekçeli kararda, bu binanın ruhsatsız olduğu; projelendirme, üretim ve iş bitimi basamaklarında Afet Bölgelerinde Yapılacak Yapılar Hakkında Yönetmelik asıllarına gereğince uyulmadığı; taban, statik ve statik hesap raporu olmadığı için donatı ayrıntılandırması yetersizliğinden yapının çöktüğü belirtildi. Arslan’a taksirle mevte ve yaralanmaya yol açmaktan 3 yıl 7 ay mahpus verildi. Bu ceza ‘sanığın fiilden sonraki davranışları ve cezanın sanığın geleceği üzerindeki mümkün etkileri’ göz önünde bulundurularak, 2 yıl 11 ay 25 güne indirildi.
Aynı toprağa kaçak mesken dikti
İddiaya göre…
Arslan, 28 Şubat 2023’te yurt dışına kaçmak üzereyken, Özgür Yıldız’ın eforlarıyla havalimanında yakalanıp tutuklanmıştı. Arslan, 19 Ocak 2024’te tahliye edildi.
Salıverildikten sonra iskan ruhsatı olmayan toprağında tek katlı bir konut yaptı. Şikayet ve ihbarlara karşın konut yıkılmıyor.
Halen bu konutta oturuyor.
Ve bir daha cezaevine girmeyecek.
Baba Özgür, Atlas (sağda) ve Buyruk (solda)‘Beraat etse bu kadar zoruma gitmezdi’
6 Şubat günü işleri nedeniyle Adana’da bulunan Özgür Yıldız, zelzeleden sağ kurtuldu fakat iki oğlunu enkazda bıraktı.
Eşi Vahide ise sakat kaldı ve öğretmenlikten ayrıldı.
Şu an, yaşamak denirse, Mersin’de yaşıyorlar.
Yıldız, karara isyan ediyor.
“Bir kediye tekme vursam bana beş yıl ceza verirler. Bir kedi kadar kıymeti yok insanın. Ben hiç değilse 10-15 yıl ceza verirler diye düşünmüştüm. Bir nebze içim soğurdu. Beraat etse bu kadar zoruma gitmezdi” diyor.
