Fatih Altaylı tahliye oldu. Nihayet stüdyosuna kavuştu. Cezaevi sonrası çok etkileyici bir sohbette de Silivri’yi anlattı.
Sohbet, evet enteresandı.. Lakin “Silivri sürecinden çıkardığı ders” hakikaten bir ders niteliğindeydi:
“Soranlara diyorum ki babam mahpusa girmediği için ben girdim. Babalarımız girse tahminen biz girmeyecektik. Yani bu çabayı, demokrasi uğraşını babalarımız vermiş olsaydı tahminen biz mahpusa girmeyecektik.”
Aslında bu topraklarda o kadar çok baskı yaşandı ve o kadar çok aydın, namuslu insan gayret etti ki! Ne yazık ki çok azdılar. Toplum kimilerinin ismini bile duymamıştı. Mesela Terzi Fikri.. Fatsa’da belediye başkanı seçildi. İlçeyi halktan görevlilerle yönetti. Bayana şiddetle çabadan “çamura son” kampanyasına kadar pek çok sorunun üzerine yurttaşlarla birlikte gitti. 12 Eylül darbesinden çabucak evvel “komünist bir idare kurduğu” gerekçesiyle vazifeden alınıp tutuklandı. Ağır azap gördü ve şimdi 47 yaşında cezaevinde hayatını kaybetti.
Genç nesilden kaç kişi biliyordur Terzi Fikri’yi?
Darağacına yürümese.. İsmine şiirler müzikler yazılmasa Deniz’i kaç kişi tanırdı?
Ama Fatih haklı. Bir evvelki nesil çabasında kararlı olsaydı.. Daima söylerim, Madımak katliamından evvel birinci sloganlar atılırken sel olup Sivas’a aksaydı..
Bugün cezaevleri ve bilhassa Silivri günümüzün Denizleri, Fikrileri ile dolmazdı.
*. *. *
Fatih’in konuşması, uzun müddettir aklımda olan.. Lakin daima kaçındığım bir polemiği de önüme getirdi: Enver Aysever’in Ekrem İmamoğlu’na dair savı.
Kaçınma nedenim, Enver’in de “sağcılık üzerine eleştirileri” üzere akla ziyan bir suçlama ile Silivri’ye gönderilmesiydi.
Bazı durumlar vardır ki, susarsınız. Mevt ve mahpusluk o durumların başında gelir.
Ne var ki, Enver aksi beyanlara karşın tezini sürdürdü. Son olarak da avukatı aracılığıyla Özgür Özel’e çemkirdi.
Şunu peşinen söyleyeyim. Enver’i sevmem.. CNNTürk’te yaşadıklarımız yüzünden güvenmem.. Bunu da yüzüne karşı söz ettiğim için burada rahatlıkla tekrarlayabilirim.
Yine de, bu yazının hislerimle ilgisi yok.
Adalet kelam konusu ise, sevmediğim ya da görüşlerine selam bile vermeyeceğim insanları.. Hele dört duvar arasındaysalar savunduğumu beni izleyenler bilir.
Nitekim polemik konusuna da bu türlü yaklaşıyorum.
*. *. *
Önce polemiğin başına gidelim.. Sabah muharriri Mahmut Övür’ün yazısıyla gündeme gelen iddiayı hatırlayalım:
“Silivri Cezaevi’nde izleyenleri şoke eden bir sahne yaşandı. Yargı kulislerine süratle yayılan argümana nazaran, eski CHP Milletvekili Aykut Erdoğdu ve Beyoğlu Belediye Başkanı İnan Güney cezaevine yeni gelen gazeteci Enver Aysever’e geçmiş olsun dileklerini iletip sohbet ederlerken, ortaya sürpriz bir isim girer ve elini Aysever’e uzatır: ‘Hoşgeldin Enver geçmiş olsun..’ Sesin sahibi CHP’nin “yolsuzluk” savıyla tutuklu cumhurbaşkanı adayı Ekrem İmamoğlu. Lakin İmamoğlu’nun eli havada kalır ve Aysever’in tokat üzere karşılığı cezaevi vazifelileri dahil herkesi şoke eder:
Aysever: Çek kirli elini hırsızların elini sıkmam…”
İmamoğlu: Ne biçim konuşuyorsun lan
Aysever: O biçim konuşuyorum lan…”
Kürt siyasetinden CHP’ye.. Oradan FETÖ’ye ve -şimdilik- AKP’ye uzanan seyahatiyle hatırlayacağımız Mahmut Övür palavra söyleyecek değil ya!
Oysa pek çok kişi, bu türlü bir şeyin fiziken mümkün olamayacağını söylemek için tanıklık yaptı.
Son tanıklık, yeniden bu polemik çerçevesinde Fatih Altaylı’dan geldi:
“Ben orada 7 ay kadar kaldım çabucak hemen. Kimsenin elini sıkmadım zira kimseyle elini sıkacak bir ortam oluşmuyor. Yani en fazla koridorda karşılaşıyorsunuz geçerken yan yana. Ki onu bile karşılaştırmamaya uğraş ediyorlar. Ve koridorda aranızda 4-5 metreden daha yakın bir aralık olması mümkün değil. Söyleyebildiğin en fazla şudur. ‘Geçmiş olsun. Geçmiş olsun. Nasılsınız? Nasılsınız? Yeterli akşamlar. Düzgün akşamlar.’ Yani bunun dışında bir temas, elimi uzattım sıktı sıkmadı dokunmak kelam konusu değil. Hiç kimseyle kelam konusu değil. Yani orada kaldığım süreç boyunca rastgele bir öteki mahkuma elini sıkacak kadar yakınlaşmayı bırak. Yani şu aradan daha yakın olmamız kelam konusu değil. O yüzden hani elini uzattı sıkmadım, elimi uzattım sıkmadı falan bu türlü bir şey bana sorarsan mümkün değil.
Pek nadir olarak avukat kabinleri var.. Avukat tarafındaki kapıları açarsanız bağırarak konuşabilirsiniz fakat şayet uzun konuşursanız çabucak gelip müdahale ediyorlar. konuşmayın diye. O yüzden en fazla ‘nasılsınız? Düzgün misiniz? şu oldu, bu oldu’.. Yani 3–5 sözün dışında konuşmak çok mümkün değil. Çabucak infaz muhafazalar gelip lütfen yapmayın diye kibarca ikaz ediyorlar. Onun dışında camdan merhaba geçmiş olsun falan filan..”
* * *
Fiziken imkansız olması Mahmut Övür’ün tezini çürütür mü?
Fatih Altaylı’nın stüdyosunda iki çift laf ederken Erdoğan’a “fiziki saldırı” planladığına inanırsanız hayır!
Bu yüzden başta elbette Erdoğan’ın “Mahmut abisi”, Saray medyası argümanın üstünde tepindi durdu. En son, Enver avukatı Mikayil Dilbaz aracılığıyla bir atılım daha yaptı:
“Müvekkilim, içeride sayın Ekrem İmamoğlu hakkında “Ben hırsızın elini sıkmam”ifadesini kullandığını, ziyaret sırasındaysa sayın Özgür Özel’e hitaben “Hırsızları savunmak ismine partinin tek gündemini bu bahisle meşgul ederseniz, sayın genel başkan, korkarım ki yer değiştireceğiz” kelamlarını açıkça ve yüz yüze söylediğini tarafıma net biçimde beyan etmiştir.”
Polemiğin taraflarını.. Yani Enver ve Mahmut’u çok yakından tanırım. Ne var ki dilimi ve klavyeyi sıkı tutmaya çalışıyorum. Yoksa Mahmut’un Fethullah Gülen ile Ali Kırca’yı (benden gizli) neden, ne karşılığında görüştürdüğünü.. Neden silahlı atağa maruz kaldığını.. O hücum öncesinde benim ve birkaç ismin tanıklığında nasıl ve neyle tehdit edildiğini anlatırdım!!
(“Meraklısına Not: Aslında Mahmut’un hiç birine karşılık vermediği pek çok yazımda anlattım. Dileyen internetten arayıp bulabilir..)
Enver’e gelince.. Tele 1 binasının kapısında karşılaştığımızda, yanındaki babasından özür dileyerek söylediklerimi.. Datça’da deniz kenarındaki çok şık bir motelde ailesiyle yazı geçirmelerine nasıl şaşırdığımı.. Halk TV’den gerçekte neden ayrıldığını yazabilirim.
Ama o artık, haksız yere cezaevinde. O yüzden yazmam, yazamam.
Onun yazdıklarına da tıpkı münasebetle katılmam, katılamam.
Enver de bilir elbette. Fakat avukatının haydi haydi bilmesi gerekir. “İmamoğlu ve onca isim hakkındaki tezler hala İDDİA!”
Davanın hangi kriter ve ispatlara dayanılarak yürütüldüğünü görmezden gelsek bile, masumiyet karinesini yok sayıp hırsız yaftasını yapıştırmak.. Avukatının Enver ismine yaptığı açıklamadaki tabirleri onaylamak mümkün değil:
“Müvekkilim, içeride de dışarıda da hayatı boyunca hırsızlıkla uğraş ettiğini bilhassa vurgulamaktadır. Zira bugün sorun artık şahıslar ya da partiler değil; ülkesini soyanlarla, ülkesini sevenlerin arbedesidir.”
Ülkesini soyanlar derken…
Ayıp yahu!
* * *
Polemiğin bir öbür cephesini daha yazmasam olmaz.
ODATV’de Soner Yalçın’ın, pardon Hürrem Elmasçı’nın yazısı şu bizim “herkesin herkesi tanıdığı” mahallede bulmacayı tamamladı.
Yazı bir portreyi sunuyordu okuruna: “ŞEYTANIN AVUKATI” diye nitelendirilen Avukat Hüseyin Ersöz.
Ayrıntılarla kafanızı yormayayım. Hüseyin Ersöz daha çok çok gençken Ergenekon davalarında tanınmak için çok çabalamış. Siyasi davalarda kamera karşısına daima bu “birikimsiz şovmen” çıkıyormuş.
15 Temmuz’dan sonra malına, parasına çökülmek istenen işadamlarının avukatlığını yapmış.
Aslında bir mühlet ODATV’de yazmış fakat Hürrem Elmasçı, pardon Soner Yalçın tarafından kovulmuş..
Peki bu yazının bugünlerde manası neymiş, derseniz..
Enver Aysever’in İmamoğlu polemiğinde “fiziki nedenlerle bunun mümkün olmadığını” birinci tabir edenlerden biri olması..
* * *
Sizi bilmem.. Geçmişte şahit olduklarımı ve birilerini hatırladıkça içim şişti.
Enver’e geçmiş olsun diyerek..
Murat Çalık ve Tayfun Kahraman’a tez vakitte tahliye ve sıhhat dileyerek..
Ekrem İmamoğlu’nu yanaklarından öperek..
Suçlarını, cihatçı katillerin saç kesme merasimine (!) nazire yaparak ördüğü için gözaltına alınan genç hemşireye selam söyleyerek..
Ben de şimdi gereğince uzamasa da saçlarımı örmeye gidiyorum..
