Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, boşanma davası sürerken eşlerden birinin hayatını kaybetmesi durumunda, sağ kalan eşe kusur yüklenebilmesi için kullanılan kanıtların hukuka uygun ve direkt görgüye dayanması gerektiğini vurgulayan emsal nitelikte bir karar verdi.
Antalya’nın Serik ilçesinde yaşayan bir çift, evlilik birliğinin sona erdirilmesi talebiyle Antalya 8. Aile Mahkemesinde karşılıklı boşanma davası açtı. Erkek eş, bayanın köydeki ortak konuttan çeşitli münasebetlerle sık sık Antalya merkeze gittiğini, “hastaneye gidiyorum” demesine karşın gerçekte hastaneye uğramadığını ileri sürerek aldatıldığını savundu. Mahallî mahkeme bu savları temel alarak, evliliğin bozulmasında bayanın tam kusurlu olduğuna hükmetti.
YARGITAY O KARARI BOZDU
Türkiye Gazetesi’nin haberine nazaran, yargılama devam ederken erkek eşin vefat etmesi nedeniyle boşanma kararı verilemedi; mahkeme sadece kusur tespitiyle yetindi. Bayan eşin istinaf başvurusu Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince reddedilince belge Yargıtay’a taşındı.
Dosyayı inceleyen Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, bayana atfedilen kusurun, ölen eşin mirasçısı tarafından sunulan ve direkt gözleme dayanmayan, ayrıyeten hukuka muhalif formda elde edilen bilgilere dayalı şahit anlatımlarıyla ispatlanmaya çalışıldığını belirtti. Bu tıp beyanların kanıt niteliği taşımayacağını tabir eden Daire, bu münasebetle lokal mahkeme kararını hukuka muhalif buldu.
