Jannah Theme License is not validated, Go to the theme options page to validate the license, You need a single license for each domain name.
Siyasi Gündem

Hakan Fidan ABD’nin seçimi mi?

Charlie Chaplin’in “BÜYÜK DİKTATÖR” sinemasının unutulmaz karelerindendir. Diktatör kocaman bir balonla simgelenen dünya ile oynar. Havaya atıp fiyat.. Kucaklar, sonra fırlatır..

1940 tarihli sinema, 86 yıl sonra hiç eskimeyen bildirisiyle yine hayatımızda. Ancak bu sefer karşımızda Chaplin’in canlandırdığı Hitler değil Trump var.

Biri dünyayı kavuran yangını başlattı.. Başkası aklındaki Yeni Dünya Düzeni’ni kurmak için yasa, kural tanımadan oyununu sergiliyor.

Geçenlerde Trump’ın bir basın toplantısına denk geldim. Bir gazeteci ABD içindeki karışıklığa dair bir soru yöneltti: “Bu yapılanlar Anayasa’ya karşıt değil mi!”

Trump’ın cevabı çok net ve sertti: “YEP!”

EVET! O da biliyordu Anayasa’ya karşıt olduğunu lakin umurunda değildi.

Biliyorsunuz, diktatörler gücünü “boyun edenlerden” alır.

Trump da, bilhassa bizim coğrafyamızda -liderleri aracılığıyla- ülkeleri o denli bir tutsak aldı ki, hiçbir mani tanımıyor.

“• Venezuella cumhurbaşkanı Maduro kaçırıldı.”

“• Suriye eski bir cihatçıya teslim edildi.”

“• Filistin için, Filistinlilerden öteki herkesin kelam sahibi olacağı bir sistem şekillendi.”

*. *. *

Bir hafta kadar sonra, 29 Ocak, Ahmet Eş Şara’nın Suriye cumhurbaşkanı olarak koltuğa oturmasının yıldönümü.

Sadece 1 yılda, başta Trump, Batı’nın gözdesi oldu.

Oysa terör listesinin başlarındaydı daima. Çünkü Irak işgali sırasında El Kural saflarında savaşmaktan.. Kuzey Suriye’de evvel El Nusra sonra da HTŞ isimleriyle kan dökmeye kadar ismi daima terörle anıldı.

Derken.. Çok kısa bir mühlet içinde kadro elbisesiyle Esad’ın koltuğunda gördük.

Verdiği röportajlardan ya da kulis bilgilerden anladığımız kadarıyla, ABD’yi, amacının yalnızca Suriye olduğuna.. Bunun dışında hiçbir emeli olmadığına inandırdı. Biyografisi de içinde Suriye geçen cümlelerle destek edilip süslendi.

Hani Erdoğan ortada bir hislenip “kimleeeer kimlerle beraber” kaygısı ya.

Davos tam da bunu söyletiyor. Tepe, Ahmet El Şara ile İngiltere eski başbakanı Tony Blair’i buluşturuyor mesela.

1960 yılında ambulans, çay bardağı falan olmadığını hatırlayıp 2023 yılındaki Irak işgali rezaletini hatırlamayanlar bilmez!!

Tony Blair, ABD’nin işgal için uydurduğu palavralara inanıp dayanak vermiş.. Yıllar sonra CNN’e verdiği röportajda da günah çıkartmıştı:

“Edindiğimiz istihbaratın yanlış olduğu gerçeğinden ötürü özür diliyorum. Ayrıyeten (savaşın) planlanması etabında yapılan birtakım yanlışlar ile rejimin devrilmesiyle birlikte neler yaşanacağını yanlış kavrayışımızdan ötürü da özür diliyorum”

İşte o Tony Blair artık Gazze Barış Kurulu’nun başrollerinden birinde.

Kurul’un listesini elbette Trump yaptı. Listede damadı ve Danışmanı Jared Kushner ile Beyaz Saray Ortadoğu temsilcisi Steve Witkoff asli üyeler olarak var.

Trump idaresi o denli bir taslak hazırlamış ki, Kurul’da dünyanın dört köşesi Gazze’de bir ortaya gelecek. Filistinliler hariç.

Onların geleceğine, onların çektiği acıyı hiç çekmemiş beşerler karar verecek.

Gazze’yi bombalayanlar, onlara bombaları satanlar, zulüm devam ettiği halde ateşkes sağlanmış üzere gözlerini yumanlar..

Yani başta İsrail, global güçler!

*. *. *

Sıra geldi bahsin iki tarafına… İki hassas cephesine..

Onlar ne yapacaktı?

Yanıtını peş peşe aldık.

“Erdoğan çağırılırsa katılmam” diyen Netanyahu’nun Barış Kurulu’nda yer alacağını öğrendik.

Aynı dakikalarda gazeteciler Meclis’te Erdoğan’ın tutumunu sordu. O da “Hakan Bey gidecek” diye haberi patlattı!

Hakan Bey.. Yani Dışişleri Bakanı Hakan Fidan..

Adı, Erdoğan sonrası için adaylar ortasında geçen.. Bu yüzden muhtemelen Saray’da önemli bir rahatsızlık yaratan Hakan Beyefendi.. Artık sıkıntı lakin tıpkı vakitte itibarlı bir vazifeyle ödüllendiriliyor muydu?

Daha kısa müddet evvel Erdoğan’ın bir Arap ülkesine ziyaretinde Bilal Erdoğan ile yan yana oturtulması unutulmuş muydu?

Sorular biriktikçe birikti.. Ben de, komplo teorisi diyebilirsiniz… Netanyahu ile Hakan Fidan açıklamalarına dair vakit çizelgesinden, Erdoğan’ın sıhhat problemindeki görünür ezalara soruların peşine düştüm:

• “Erdoğan sanki sıhhat nedeniyle mi Trump’ın pek istekli göründüğü teklife “hayır” demişti?”

• “Yoksa.. “Hayır” diyen -belki birebir gerekçeyle- Trump mıydı?”

• “Erdoğan ile Netanyahu’nun açıklamaları neredeyse birebir dakikalarda açıklanmıştı. Fakat, Trump idaresinden sızan / sızdırılan kimi detaylar, Netanyahu’nun daha evvel listeye girdiğini gösterir üzereydi.”

• “Eğer böyleyse, Netanyahu’nun, kararını Erdoğan’ın gelmeyeceğini öğrendikten sonra verdiğini söylemek yanlış olur muydu?”

*. *. *

Komplo teorileri hayallerinizi yorumlamaya benzemez. Elinizde teyit edilmiş olmasa da kimi somut bilgilerin bulunması gerekir.

Mesela..

Londra merkezli The Economist Dergisi, geçtiğimiz hafta Türkiye’deki cumhurbaşkanlığı adaylığı üzerine bir makaleye yer verdi.

“ERDOĞAN’IN HALEFİ KİM OLABİLİR” başlığı atılan makalede dört adaydan kelam ediliyordu:

“Kapalı kapılar gerisinde Erdoğan’ın takviyesini kazanma gayretinin formlandığı belirtiliyor. Bu yarışta dört ismin öne çıktığı tabir ediliyor: Cumhurbaşkanı’nın damadı ve Türkiye’nin başarılı İHA programının mimarı Selçuk Bayraktar; eski İçişleri Bakanı Süleyman Soylu; Dışişleri Bakanı Hakan Fidan; ve Bilal Erdoğan. Aralık ayında yapılan bir ankete nazaran, iştirakçilerin yüzde 33,4’ü AK Parti’nin bir sonraki lideri olarak Hakan Fidan’ı tercih edeceğini söyledi. Bilal Erdoğan yüzde 14,2 ile üçüncü sırada yer alırken, Selçuk Bayraktar’ın (yüzde 12,9) önünde, Süleyman Soylu’nun (yüzde 32,5) ise gerisinde kaldı.”

Sadece ankette değil, yazıda da, “Açık orta en güçlü özgeçmişe sahip” denilen Hakan Fidan The Economist’in okuyucusu cumhurbaşkanlarına, parti önderlerine, hükümdarlara ve elbette Londra’nın o ünlü finans etraflarına takdim ve tavsiye edilir üzereydi.

Dolayısıyla Trump’ın bu bölgede yatırım yapacağı isim olarak öne çıkması şaşırtan olmazdı.

“Ama Trump yere göğe koyamadığı dostu Erdoğan’a bunu yapmaz” diyen yoktur sanırım. Varsa da, Suriye’nin kuzeyindeki Kürt oluşumuna güle güle demesi, cümlesini yutturmuştur!

Yazıya Charlie Chaplin’in BÜYÜK DİKTATÖR sinemasından kelam ederek başlamıştım.

Finali de Chaplin’in “ilk sesli filmi” olan bu vakitsiz yapıtının sonundaki kelamlarıyla yapalım:

“ İstesek, ömür hoşluk ve özgürlükle dolu olabilir, ancak bizler yolumuzu kaybettik. Açgözlülük insanların ruhunu zehirledi, ortamıza nefret duvarları ördü, bizi sefalete ve kan dökmeye sürükledi. Bu kadar bilgi içimizde arka niyet ile fesat, bu denli zekâ ise katılık ve merhametsizlik doğurdu. Çok düşünür lakin az hisseder olduk.”

Başa dön tuşu