Yolda uygun bir sürücüyü başkalarından ayıran öge yalnızca teknik maharetleri değil, temel olarak zihniyeti ve trafikte ortaya çıkan durumları yönetme biçimidir.
Yaygın algının tersine, yolda uygun ve inançlı sürüş öncelikle teknik eğitime değil, temel olarak çevreyi hakikat algılamaya ve şoförün trafikte hem etkin hem de pasif olarak nasıl hareket edeceğini bilme yeteneğine dayanır.
Bu durumda, şoförün sadece kendi aracını değil, birebir vakitte öteki yol kullanıcılarının davranışlarını da yönetmesi, saygılı ve sorumlu davranması ve trafiğin sıkıntısız ve fonksiyonel bir formda akmasına katkıda bulunması gerekmektedir.
SALDRIGAN VE SİNİRLİYSEN…
Ancak birçok vakit şoförlerin büyük bir kısmı ya agresif ya da çok savunmacı bir sürüş biçimi benimseme eğilimindedir. Bu yaklaşımların hiçbiri büsbütün yanlış olmasa da, değerli olan şartlara bağlı olarak ahenk sağlama ve uygun stratejiyi seçme yeteneğidir.
Direksiyon başında artan özgüven, muhakkak şartlar altında olumlu bir tesir yaratabilir. Lakin, sonları aştığında risk faktörü haline gelir ve tüm yol kullanıcılarının güvenliğini tehlikeye atar.
Dolayısıyla, bir kişi sistematik olarak tasa ve endişeyle araç kullandığında, bu durum yolda beğenilen olmayan durumlara da yol açabilir.
Uzmanlara nazaran, uygun bir sürücüyü makûs bir şoförden ayıran şey, büyük ölçüde hakikat yaklaşımı seçmek ve yol güvenliği açısından bilhassa tehlikeli olabilecek makul uygulamalardan kaçınmaktır.
Daha spesifik olarak, birçok şoförün daha yavaş hareket eden araçlara “yapışması” yahut baskı uygulaması, trafik kazalarının en sık nedenlerinden biridir ve tıpkı vakitte yol şartlarını hakikat bir halde kıymetlendirme ve gereken vakitte uygun kararı verme yeteneğinin eksikliğinin bir göstergesidir.
Aynı vakitte, kendilerinin başkalarına kıyasla üstün yeteneklere sahip olduğuna inanan şoförler, başka yol kullanıcılarını gerçek vakitli olarak ilgili kararlar veren beşerler olarak değil, mahzur olarak görme eğilimindedirler.
Bu zihniyet , bilhassa öndeki aracın beklenenden daha düşük bir süratte hareket etmesi durumunda, tehlikeli sonuçlar doğurabilecek tahrişe ve saldırgan davranışlara yol açar.
YOLU TANIDIĞINI SANIYORSAN…
Bir şoförün “yolu uygun tanıdığı” gerekçesiyle muhakkak kısımlarda çok sürat yapması da klasik bir kusurdur ; zira bu durum reaksiyon mühletini değerli ölçüde azaltır ve fren arasını bariz halde artırır, öbür tüm şoförleri kendi davranışlarına ahenk sağlamaya zorlar ve yolda tehlikeli durumlar yaratır.
Uzmanlar ayrıyeten uygun bir şoförün en kıymetli özelliklerinden birinin sinyal lambalarını yanlışsız kullanmak olduğunu belirtiyor. Vurguladıkları üzere, şoförlerin büyük bir yüzdesi sinyal lambalarını kullanmayı neredeyse isteğe bağlı olarak görüyor; bu da yanlış anlaşılma ve kaza riskini artırıyor.
Aynı vakitte , sorumlu bir şoförün her vakit proaktif davrandığını, niyetlerini başka yol kullanıcılarına vaktinde ilettiğini ve böylelikle daha inançlı bir yol ortamının oluşmasına katkıda bulunduğunu vurguluyorlar.
Sürücüler ortasında sıkça gözlemlenen bir öteki tehlikeli alışkanlık ise , kör nokta denetimi yapmadan bir kavşağı büsbütün denetim edebileceklerini yahut şerit değiştirebileceklerini abartmalarıdır.
Pratikte bunlar, yanlış bir denetim ve tecrübe hissine dayanan davranışlardır; zira birçok kişi, yol ortamının daima ve birçok vakit varsayım edilemez bir biçimde değiştiği gerçeğini göz arkası ederek, süratli bir bakışın yahut “alışkanlığın” bir hareketin güvenliğini sağlamak için kâfi olduğuna inanır.
Her durumda, uzmanlar direksiyon başında çok pasifliğin bazen yolda bilhassa tehlikeli durumlara yol açabileceğini vurguluyor.
Örneğin, kuvvetli kavşaklarda çok gecikme öteki şoförleri şaşırtabilir ve önemli trafik meselelerine yol açabilir.
Aynı vakitte, eleştirel düşünmeden kurallara uymak, daha da güç durumlara yol açabilir; örneğin , inançlı bir formda geçmek için hala vakit ve alan varken turuncu trafik ışığında apansız fren yapmak üzere uygulamalar , arttan gelen araçları şaşırtır ve çarpışmalara neden olabilir.
Yolda sebepsiz yere çok yavaş araç kullanmak da trafik sıkışıklığına yol açan ve öteki şoförleri tehlikeli sollama teşebbüslerine iten bir alışkanlıktır.
Son olarak muharrirler, sık ve gerekçesiz frenleme yahut son ana kadar öbür bir şeride geçmeyi geciktirme üzere davranışların güvensizlik belirtileri olduğunu ve öbür şoförlerin hareketlerini iddia etmesini zorlaştırdığını belirtiyorlar .
Araştırmalara nazaran, direksiyon başında karar vermedeki güvensizlik, kazaların en yaygın nedenlerinden biridir; zira birçok gerilimli şoför hareket sırasında fikrini değiştirir, gerilim nedeniyle aynaları denetim etmekten kaçınır yahut yol işaretleri farklı bir şey gösterse bile GPS’e körü körüne güvenir.
