AKP Küme Başkanvekili Leyla Şahin Usta’nın sözleri siyaset tarihinde “yerini”aldı:
“Suriye’de müslümanlar ölürken sesiniz çıkmıyordu, aleviler ölünce ortalığı ayağa kaldırıyorsunuz.”
Gelecekte çocuklarımız “ayrımcılık, mezhepçilik, ötekileştirme nedir” diye sorduklarında örnek olarak onu ve bu akıl almaz kelamlarını vereceğiz.
Elbette tek örnek değil. Toplumun çabucak her kesitinde “kendisinden olmayana nefret” duyan beşerler var.
Alevi gelininin kuyruğu olduğunu zanneden, elinden yemek yemeyen bayan biliyorum.
Başörtüsüne müsamaha ile yaklaşmayanları kınayanların, örtünmeyenlere cehennemi layık gördüklerini de biliyorum.
Ergenekon ve 15 Temmuz sonrasında kimi isimleri savunduğum için çok tenkit aldım. Hepsine de tıpkı şeyi söyledim: Ben hukuku ve onun aracılığıyla sağlanacak olan adaleti savunuyorum. Kim ya da hangi görüşte olduğu değil, haksızlığa uğrayıp uğramadığı umurumda!
Alevi değilim. Kürt değilim. Eşcinsel değilim. Birlikte yaşamamıza fırsat veren bir sistemin, Atatürk’te karşılığını bulduğum Cumhuriyetin savunucusuyum.
*. *. *
Ne yazık ki, bir gün bunun mümkün olacağına dair inancım bitti bitecek.
Dün bir iletiyle önüme düşen manzara söyletiyor bunu.
Harap haldeki bir binadan düşüp yere çakılan ve hayatını kaybeden bir insan.. Ve yüzleri nefretle kasılmış cihatçıların tekbirle birbirini tebrik etmesi.. İnanılır üzere değildi..
Derken, DEM Eş Başkanı Tülay Hatimoğulları o manzarayı gündeme getirdi.
O vesileyle anladım ki yer Halep’ti. Öldürülen bir bayandı.
Hatimoğulları’nın sözüyle, Kürt bayan direnişçi, son anına kadar savaşmıştı.
O son anları da şöyle söz ediyordu:
“Bunu kabul etmek mümkün değildir. Bunun, ne bir din ne bir vicdan ne bir inanç ne bir siyaset ne de savaş hukuku bu türlü bir uygulamayı asla kabul etmez, edemez. Başta bayanlar olmak üzere herkesi en yüksek perdeden buna karşı çıkmaya ve sesini yükseltmeye davet ediyoruz.”
Yalnız o bayan mı? Yüzlerce yıl boyunca bu topraklar sayısız bayanın, gencin, çocuğun kanıyla sulanmadı mı?
Ezidi genç kızlar kaçırılıp IŞİD militanı erkeklerin seks kölesi yapılmadı mı?
Bizim genç adamlarımız, delikanlılarımız şehitlik düşü ile ölmedi mi?
Savaşta evvel gerçekler ölür, malum.
O yüzden ne gerçek ne palavra kestiremiyoruz. Silahlara eşlik eden propaganda makinaları bizleri ikna etmeye çalışıyor. Mesela Halep’teki çatışmalarda Türk SİHA’larının da devrede olduğu söyleniyor. Doğrulamak imkanımız yok.
Ama en azından şunu görmek ve söylemek mümkün: Daha evvel tekraren şahit olduğumuz, en son İktidar partisinin Meclis Küme Başkanvekilinin ağzından duyduğumuz zihniyet, cinayetlerin kapısını açıyor.
*. *. *
TKP Genel Sekreteri Kemal Okuyan, geçenlerde ABD’nin Venezuela ve beklenen Grönland operasyonlarını değerlendirirken Trump için şöyle dedi:
“Bu süreç tehlikeli zira her şeyi yapabilme hakkını ilan etmiş bir düşman var karşımızda. Lakin öte yandan da öğreticidir. Trump’ta simgelenen kuvvet, insanlığın ayağa kalkışını sağlayacak. Zira insan varsa, insan boyun eğmez, sonuçta ayağa kalkar.”
İran’dan Suriye’ye, beşerler ayakta. Lakin ne yazık ki, en azından günümüz itibariyle “güçlüler”.. Yani “zorbalar” var karşılarında.
Dünün terör örgütüne, güya en doğal hakkıymış üzere Suriye’yi teslim etmek kolay.
Kendi cihatçı çetelerinin tehdidi altında yaşayan El Şara’ya üstün vasıflar uydurmakta da bir zorluk yok.
Zor olan, lisanlardan düşmeyen BARIŞ sözcüğünün gereğini yerine getirebilmek.
Bakın.. Büyük Ortadoğu Projesi’nin eş başkanı ünvanı verilen, süper güç ABD’nin dostu ilan edilip kollanan Erdoğan.. Memleketi, her yıl bir sonraki yıla devrettiği umut ve hayallerle perişan etti.
Üstelik perişan olan yalnızca iktisat ve emekliler değil.
Ahlak, etik, toplumsal kabuller ismine ne varsa “PERPERİŞAN”!
Hemen her müziğine bayıldığım Mabel Matiz’in Perperişan müziği için soruşturulması.. Dahası 3 yıl mahpus istemiyle hakim karşısına çıkartılması bunun ennnn acı ispatı.
Hakim, hangi yasaya, hangi hakka dayanarak kim bilir, “bu şarkıyı bir erkeğe mi yazdınız” diye soruyor, sorabiliyor. Mabel Matiz’in karşılığı şu:
“Bu soruyu üzücü ve kalp kırıcı buluyorum. Bu soruyu bir arabesk müzikçisi söylese tıpkı soruyu soramayacaktınız. Müziklerimi herkesin herkes için söyleyebileceği kanaatindeyim ve bu inanışa sahip olduğumu belirtmek isterim.”
Yazımı bu kere -bağışlayın karamsar bir ruh haliyle bitireceğim.
İnstagram’da karşıma çıkan, maalesef kullanıcısını hatırlayamadığım bir aforizma:
“Bize bir ömür daha lazım. Zira bu ömrümüz sadece umut etmekle geçti..”
