Evden çıkmadan denetim ediyorlar mı sanki?
Sustalı çakıyı aldılar mı? Pantolonun yahut montun cebinde her zamanki yerinde mi?
Olur ya her an bir vesileyle gerekebilir.. Elini atın mı bulup çıkarabilmelisin..
Bu mudur? Her gün bu ayrıntıların yer aldığı vahim haberleri okumak zorunda mıyız?
Dün Ahmet’e bugün Atlas’a yanıp yarın unutacak mıyız?
İnternette yalnızca birkaç dakika süren bir araştırmada şunu gördüm: Sustalı için konuttan sipariş verebiliyorsunuz. En geç iki gün sonra elinizde, cebinizde oluyor. Üşenmezseniz, aşikâr semtlerdeki dükkanlardan da temin edilebiliyor.
Sokakta artık kimse inançta değil. Yan bakmış olabilirsiniz.. Sonlanıp iki çift laf edebilirsiniz.. Ya da yolunuz hayata öfkesini sizden çıkarmaya karar vermiş biriyle kesişebilir.
İnsan fotoğrafına bakmaya kıyamıyor Atlas’ın. Masmavi dupduru gözler. Dünya hoşu bir evlat. Dün vardı. Bugün yok!
*. *. *
Öldüren katile “suça sürüklenen çocuk” diyemeyeceğim. Kusura bakmayın. Cinayet cinayettir. Katil de katil!
ABD tarihinin en çarpıcı hata evraklarından biri, Christa Pike’ın işlediği cinayet ve aldığı vefat cezasına dair..
Pike şimdi 18 yaşındayken yaşıtı bir okul arkadaşını vahşice öldürmüş.. Kafatasından bir parçayı “hatıra” olarak almış ve etrafında övünerek göstermişti. Yakalandı. Yargılandı. İdama mahkum oldu.
Bu yıl Eylül ayında infazı için de gün verildi.
İdam cezasına karşıyım. Bilhassa az gelişmiş ülkelerde bunun siyasi gayelerle kullanıldığını da elbette biliyorum. Fakat kriminal evraklardan kelam ediyorsak, sempatik hızlı Christa Pike kadar bunu hakkeden de yoktur herhalde.
Bunları idam geri gelsin diye yazmadım. Hedefim bu değil. Hedefim, iktidar dindar kuşak yaratmaya çalışırken yaratılan canavarlara dikkat çekmek.. Yeni jenerasyon çetelerin devşirdiği o canavarların çocuk diye kollanmasına karşı çıkmak.. Atlas’ın yarım kalan hayatına uygun ceza almalarını ümit etmekten ibaret.
Bu ortada dikkatinizi bir diğer vahamete daha çekmek istiyorum. Anladığım kadarıyla Atlas yaralandıktan sonra çabucak ambulans çağırılmış, ancak ambulans yaklaşık 35-40 dakika sonra gelebilmiş.
Hayır, ambulansa yol verme konusundaki müthiş sicilimizden kelam etmeyeceğim.
Beni delirten şu oldu: Etraftakiler “adli bir hadise olduğu için çocuğu kaldırmadıklarını” anlatmış.
Eğer bir araç kazası kelam konusu olsaydı, bedendeki mümkün kırıklar nedeniyle kaldırmamaları gerçek olurdu. Ne var ki Atlas sustalıyla yaralandığı için kan kaybediyor. Yani kaldırılmasında mahsur olmadığı üzere, en kısa vakitte bir hastaneye ulaştırılması gerekiyor. Ancak “adli vaka” diye ellenmiyor, götürülmüyor.
Zira kimse şahit yazılmak.. Hatta daha berbatı “suçlu” zannedilmek istemiyor.
Kimse arabası kan içinde kalsın istemiyor.
Tümüyle haksız değiller elbette. Ne de olsa bu memlekette aksini yapanın başına neler gelebileceğini herkes biliyor.
* *. *
SDG ile Şam’ın mutabakatını..
Anlaşmada Trump ismine değerli bir rol üstlenen Büyükelçi Barrack’ı.. Tahminen de o rolün verdiği havayla Milli Savunma Bakanı Yaşar Güler’e -kusura bakılmasın ama- nerdeyse yaver muamelesi yapmasını..
Murat Çalık’ın tekrar hastaneye kaldırılıp, iltihaplanan dikiş yerlerine müdahalenin akabinde yeniden cezaevine gönderilmesini yazacaktım.
Ama Atlas dururken yazamadım. Annesiyle bir arada delirmediğimize, milyonlar sel olup mezarına akamadığımıza şaşırıp Atlas’ı hiç değilse bir yazıyla uğurlamak istedim.
