YÖN/FİKRET BİLÂ
Çocuk cinayetleri son yıllarda Türkiye’nin en değerli problemlerinden biri haline geldi.
“Çocuk çeteleri” hergün haber oluyor.
Okulda olması gereken yaştaki çocuklar sokaklarda akranlarını bıçaklayarak öldürüyorlar.
Öldürülen çocuk sayısı artıyor.
14 Ocak’ta, İstanbul Güngören’de meydana gelen olayda, daha evvel birbirini tanımadığı öğrenilen iki küme ortasında bir kafeden çıktıktan sonra ‘yan bakma’ tezi nedeniyle tartışma çıktı.
15 yaşındaki E.Ç. 17 yaşındaki Atlas Çağlayan‘ı bıçaklayarak öldürdü. Tabirinde Atlas’ı “yan aktığı” için öldürdüğünü söyledi.
Neresinden baksanız kabul edilecek bir olay değil.
Buna misal çok olay yaşandı.
Sokaklar neden çocuk katilerle doldu?
İktidar bu sorunun üzerinde hiç durmuyor.
Oysa Türkiye’nin geleceğini etkileyecek çok kıymetli bir sorun.
Meslektaşımız Gökçer Tahincioğlu’nun aktardığı bilgilere nazaran savcılıklardaki soruşturma evraklarında çocuk sayısı, 2023 yılında 304 bin 56, 2024 yılında 322 bin 149.
Bu belgelerdeki hata tiplerinin dökümü de şöyle:
Malvarlığına karşı cürümler: 95 bin 982 evrak.
Vücut dokunulmazlığına karşı hatalar: 140 bin 715 belge.
Hürriyete karşı cürümler: 66 bin 526 evrak.
Şerefe karşı hatalar: 54 bin 384 belge.
Kamunun sıhhatine karşı kabahatler: 29 bin 402 evrak.
Cinsel dokunulmazlığa karşı cürümler: 19 bin 354 belge.
Bu çocuklar neden sokakta ve neden cinayet işliyor?
Neden çete kuruyorlar?
Çocuk çetelerini kimler yönlendiriyor, kimler kullanıyor?
Bu soruların da karşılıkları verilmiş değil.
Sadece iktidarın hazırladığı infaz maddesindeki indirimlerin ne olacağı merak ediliyor.
Çocuk katillerin yaşları gereği cezaevinde kısa mühlet kalıp çıkmaları ve cinayet işlemeye devam etmeleri de sorunun öteki bir boyutu.
Bu çocuklar nasıl ıslah edilecek, sokağa salınmaları değil okula gitmeleri nasıl sağlanacak?
Son yıllarda çocuk cinayetlerinin artması, çetelerin kurulması konusunda araştırma yapılıyor mu, nedenleri ortaya çıkarılıyor mu?
Bu nedenlerin ortadan kaldırılması için ne üzere tedbirler alınıyor?
Hiçbir yetkili bu soruların karşılığını vermiyor.
Çocukların sokakta cinayet işledikleri haberlerine Avrupa Birliği ülkelerinde rastlamıyoruz.
Türkiye; insan haklarının, çocuk ve bayan haklarının geliştirildiği, eğitimin kalitesinin artırıldığı bir ülke olmak yerine her geçen yıl biraz daha gerileyerek az gelişmiş, hukukun işlemediği, kuralsızlığın hakim olduğu, güçlünün ezdiği, öldürdüğü bir ülke olmaya gerçek süratle sürükleniyor.
Türkiye’nin vakit yitirmeden bu meseleleri çözmek için harekete geçmesi gerekiyor.
Türkiye bir cürüm cenneti olmaktan kurtarılmazsa çağdaş ülkeler liginde yer alması mümkün olmaz.
